52 weken
zit nu naast het bed van mama, ze is moe
vraag haar niet weg te gaan, me niet te verlaten
ze zegt nee, ik ga nergens heen
precies deze tijd, dat ik afscheid neem met een kus
en nogmaals vraag, mama laat me niet alleen
de weg naar huis, onbestemd gevoel
niet weer een afscheid, nee niet weer
thuis aangekomen, emotioneel kapot
nog geen 20 minuten later, DE telefoon
ik weet al genoeg, zus vraagt of ik zit
52 weken terug, het lijkt gisteren
ik kan er niet aan wennen, zonder haar
nooit meer bellen, praten, lachen samen
dat zijn de dingen die ik mis, het is nu
maar het voelt als gisteren, vandaag
27 maart 2006 – 27 maart 2007
mama ik vergeet je nooit, ik hou van je
brand nu een kaarsje, alleen voor jou
